17 Temmuz 2012 Salı

"Ya bu internette çok karı-kız dolanıyor diyorlar."

Recep İvedik 2 filmini yüzlerce kez izledim. Ama en son izlediğimde filmin benim için en önemli repliğini fark ettim : "Ya bu internette çok karı-kız dolanıyor diyorlar. Doğru mu?"

"Şansımı neden internette denemiyorum?" diye kendime sordum. Sonra "Delirdim mi ben acaba kendi kendime konuşuyorum." diye cevapladım. Bu cevap biraz ağır olmuştu. Hani derler ya kavgada bile söylenmez işte tam da öyleydi. O sırada pencere açıktı ve dışarıdan müzik sesi geliyordu. Mahallemizin Tofaşçı gençleri son ses müzikle geçiyorlardı mahalleden. Mahalleye müzik ziyafeti veriyorlardı. Tesadüf olabilir mi bilmiyorum ama yine beni ilgilendiren bir müzik açmıştı Tofaşçı gençlik : 


Bu yaşanan ibretlik olaydan sonra koşarak dışarı çıktım biraz soluklandım. Sonra bahçeye koşup evin arkasındaki musluğa bağlı olan hortumla kendime suladım. Bir şok etkisi yaratmak istemiştim. Her yerim su olduktan sonra musluğu kapattım ve komşunun tavuklarının peşinden 10 dakika koştum. Artık kendime gelmiştim. Kendime geldikten sonra zaten anında Talet abinin internet cafesinde soluğu aldım. 3 masadan masa açma isteği gönderdim ve bir tanesine oturdum. Diğerlerinden 30ar tane boş sayfa hazırladım ve yazdır tuşuna bastım. Sonra ağzımdan altın değerinde cümleler çıkmaya başladı. "İnternet cafeye gittim Aaa aa a, Facebook sayfasına girdim Aaa aa a, adımı Çılgın diye verdim Aaa aa a, artık ben de üye oldum ımm ımm"
Herkes bana bakıyordu. "Bizde Souleymane Youla'lar bitmez!" diye yüksek sesle bağırdım. Sonra bilgisayardan webcam i açtım ve kendimi bilgisayar ekranından seyretmeye başladım ve birkaç da fotoğraf çekindim. Tabii ki kulaklığın ve güneş gözlüğümün takılı olduğundan emin olduktan sonra çekindim fotoğrafları.

CANLANDIRMA

Facebook'a girmiştim.. "Artık ben de üye oldum ımm ımm." dedim tekrardan. Sonrasında hemen Lokomotif Gülşen, Çıtı pıtı Birsen, Cici bici Ebru ve Esmer Banu'ya arkadaşlık isteği gönderdim. Onların kabul etmelerini beklerken beni de ekleyenler oldu. Ekleyenlerin kim olduğuna büyük bir heyecanla baktığımda ise büyük bir hüsranla karşılaştım. Yakışıklı Erkan, Karizmatik Serkan, Sempatik Ercan ve Çılgın Ayhan eklemişti beni. Zaten eklese eklese bunlar eklerlerdi. Aralarında sadece Sempatik Ercan'ı tanıdığım için kabul ettim. Kendisi bizim mahallenin yancılarından. 

SEMPATİK ERCAN

Sıra geldi profil bilgilerine. Zaten adımı Çılgın diye vermiştim. En sevdiğim söze "Bizde Souleymane Youla'lar bitmez!" yazdım.Sayfalar beğenmeye başladım : "Damar sözler","Arabesk Rap","Ünlü olmayan taşlar","Duygusal damar arabesk parçalar paylaşım" "Amerikan Samoası Millî Futbol Takımı" "Zekeriya Bozdağ" "Profiline kimler bakmış? Arkadaş listeni davet et!","Bu arma için 1 saatte 100bin kişi olalım" "1saatte 250 dolar kazanmak ister misin?" vs vs 

Ve sonunda bir kişi kabul etti arkadaşlık isteğini : Cici bici Ebru. Pencereyi* açtım ve konuşmaya başladım.

PENCERE

-Selamün Aleyküm.
-Orda mısın?
-Tanışalım mı?
-Nasılsın bu arada çok güzelsin.
-Çok şekersin tanışalım mı?
-Ne güzel vücudun var tam ellemelik. Yani yanlış anlama çok iyi demek istiyorum ;;))999dokuz))9

Cevap yoktu. Bu demek oluyor ki kendini ağırdan satıyordu.Hemen buradan yola çıktım.

-Kaça satıyosun kendini ::dil :gülümseme işareti:
-Eminönü saatleri gibi aslında bir o kadar yakın ama bir o kadar da uzaksın ::dil
-Laaaaaaaaaaaan İsmail YK arkadaşımdır. Senin ismini ben söylettirdim şarkıda.

Hala cevap gelmemişti. Benden hoşlanmadığını düşünmeye başlayacaktım ki daha sonra anladım ki beni uzaktan seviyordu. Bu kanıya nereden mi ulaştım? Benim profilime belli aralıklarla zayıflama ilacı için öneriler gönderiyor. Bazen ayakkabı kampanyaları da gönderiyor. Beni düşünüyor. Webcam fotoğrafımda sanırım kilolu gözüküyorum bu yüzden böyle zayıflama ilacı reklamları yolluyor. Ayakkabılarda da kampanya görünce paylaşıyor hep profilimde. Yalnız son zamanlarda da sigarayı bırakma ürünleri yolluyor. Sanırım bilmiyor sigara içmediğimi. Yazıyorum ama dinlemiyor yine paylaşıyor. Biraz asi bir kıza çattım sanırım ::gülümseme Cici bici dedik Asi ruh çıktı. Bu düzenli ilişkimize engel olan bir kişi daha vardı : Talet abi. Süren doldu abem diyerek beni kaldırttı. "Param yok ama aşk be abe" dedim. "Para ver, para ver, para,para" diye cevaplayınca demek ki  "eski has eski tamam"mış dedim. Ya da öyle bir şey tam hatırlayamadım geçmiş gün. Üzgün bir şekilde evin yolunu tutarken sokaklardaki sebil dolaplarından birinde bir yudum alıp "Ouuuff çoook soğukmuş." dedi bir amcamız. Ona döndüm ve şu türküyü söyledim : 


Kesik çayır biçilir mi? Sular soğuk içilir mi?

Belki bu kez de başaramadık. Facebook da yaramadı belki. Ama umurumda değil! Başka bi' yerde başka bi' zamanda belki. Mücadelem devam edecek. Şimdilik bu kadar  kendinize iyi bakın. Buradan Cici bici Ebru'ya bir şarkı göndererek veda ediyorum.



1 Temmuz 2012 Pazar

Memlekete Dönüş

Toparlanma vakti geldi. Eşyalarımı toplayıp yola çıkma vakti, deyimi yerindeyse demir alma vakti geldi. Hemen eşyalarımı topladım valizime. Yani valiz dediğime de bakmayın. Modernleşme ile birlikte icat olmuş ayriyeten bana göre içinde şeytan olan bir şey valiz. Ben Anadolu'mun güzel insanlarının 'valiz'ini kullanırım.

Güzel Anadolu'mun güzel 'valiz'i yani çuvalı

Bir güzel sıkıştırdıktan sonra eşyaları sıra geldi rotamı belirlemeye. Haritayı hemen masama koymaya karar verdim. Masamın üstünün dolu olduğu fark edince kafamı koridor duvarına sürttüm. Çıkan kıvılcımla sigara yaktım. Ama şöyle de bir gerçek var: Ben sigara kullanmıyorum. Bu gerçeği hatırlayınca anladım ki yaktığım şey sigara değil sigara böreğiymiş. Artık yanmış sigara böreğini bizim mahalledeki sahipsiz, barınaksız evcil hayvanın önüne attım. 

Bizim mahalledeki sahipsiz barınaksız evcil hayvan

Masamın dolu olmasından ötürü yol haritasını aldım ve mutfak tablasına koydum. Kalem yoktu tablada. Artık olanla idare etmek lazım dedim ve bıçağı aldım. Bıçakla kestim zannetmeyin. Haritamı kesemezdim bu yüzden dolaptan bir domates alıp kestim ve domatesle yol haritamı çizmeye koyuldum. Biliyorsunuz şehirlerarası yolculuğumu otobüsle yapmıyorum. Kamyonumun olduğunu da biliyorsunuz. hobi olarak yapıyorum bu işi bunu da biliyorsunuz. Ve böyle memlekete gideceğimde yük sarıyorum hem boş gitmemiş oluyorum hem de hobimi tam anlamıyla yapmış oluyorum.

Önümde harita... Kamyon ambarlardaydı. Aradım ambardaki Oktay abimi. 'Bugün nerelere yükün var söylesene amca.' dedim. 'Dayı, sen memlekete gidecen sanırım. Ama oralara yükleri hep aldılar. Sana ben Erzurum sarabilirim.' dedi. Düşünmeden 'Tamam, olur.' dedim. Erzurum'daki bizim tanıdık olan ambarı aradım. 'Nerelere yük var amca?' diye sordum. 'Ankara ve Azerbaycan var dayı.' dedi. Ankara'yı seçtim. Ankara'daki tanıdığım ambarları aradım. 'Nerelere yükün var amca?' dedim. 'Bartın var dayı.' dedi. Bu sefer düşündüm. Böyle giderse memlekete ulaşamayacaktım. İkna kabiliyetimi devreye sokma vakti gelmişti. Birkaç dakika içinde Bartın'a gidecek yükü Döşemealtı'na götürmeye ikna ettim. Telefonu kapatınca ben bile şaşırdım yani nasıl bir ikna yeteneğiyse Bartın'a gidecek yükü Döşemealtı'na götürmeye ikna ettim.

Hemen haritada domatesle çizdim güzergahı. 'Biraz' gezme payı da ekledim tabi gideceğim rotalara.

İstanbul - Döşemealtı güzergahım

Ambarlara kadar taksi tutacaktım. Taksi çağırdım. Taksici tam bizim evin önünde tamponu vurdu. 'Canını sıkma sen.' dedim. Yanımda hazırda bulunan nakit 30bin TL'yi verdim adama 'Bu taksiyi de satarsın yenisini alırsın.' dedim. 30bin TL yi çıkarırken düşürdüğüm yaklaşık 697 TL parayı da almadım. Mahalleli alsın. Hayrımız dokunsun.

Şimdi taksisiz kaldık. Aklıma daha önce tanıştığım Oğuz abi aklıma geldi. Adamın sandalı vardı ve bana ne sorunun olursa haber et yetişirim demişti. Bundan âlâ sorun mu var dedim kendimce. Hemen çevirdim numarasını. Dedim ki taksisiz kaldım ambarlara gitmem lazım acil ve hemen ardından kapattım telefonu ki gerçekten acil sansın. Aslında acil de sayılır işim. Herkes bekler, yük beklemez.

Oğuz abim Anadolu yakasında oturuyor orada sandalıyla iş yapıyor. Ama benim için gelmeyi kabul etti. Aşağıda, dışarıda beklerken birkaç dakika sonra gördüğüm görüntü beni mutlu etti ve gözlerimden hatta burun deliklerimden yaş akıttı.

Oğuz Abimin fedakarlığı

"Atla çabuk atla!" dedi, ben de hemen atladım sandala. Yalnız "Deh!" demesem daha iyi olabilirdi. Bunlara rağmen beni o trafikte, gerekirse tramvay ve metro yollarından geçerek beni ambarlara götürdü. Geç oldu ama güç olmadı. Bir daha işin olursa aramayı ihmâl etme dedi. "Tamam amca." dedim ve kafa tokuşturduktan sonra kafasını tuttum yanımızdaki duvara vurdum. Çünkü kafa tokuştururken biraz sert vurmuştu kafama. Giderken de ek olarak tekme vurdum. Bu güzel ayrılıktan sonra yük yüklenmiş olan kamyonumun brandasını sarmaya geçtim. Nasıl bir brandaysa ve nasıl gerdiysem artık yandaki kamyonun kasasına da germişim. Hemen yanlışlığı düzelttim. 

Yola çıkmadan istetmeyi okşadım sevgiyle. Sonra suyunu, yemeğini verdim. Yola çıktık artık.

Çıktık yine yollara...

Uzun yolculuk geçirdik haliyle. Eve geçtim uzun bir aradan sonra. Evdekiler nasıl karşılayacak bakalım, diye heyecanlıydım. Babamı arayıp kamyonu yük boşaltılması için bıraktım beni alır mısın dedim. "Ayağın yok mu oğlum, yürüsene babanın uşağı mı var? Buraya gel, buraya git ne lan bu?" dedi ve kapattı. Kapatırken biraz küfür etti sanki ama kötü düşünmüyorum. Babamın iyi niyetli olduğuna inanıyorum aksini düşünmek bile istemiyorum. Elimde çuval yürüyerek eve vardım. Zile bastım. "Kim O?" dedi bir ses. Evet annemdi bu. "Bil bakalım kim?" dedim heyecanla. "Sen miydin ya oğlum girerken kapat kapıyı." dedi ve sanırım mutfağa gitti. Eve girdim benim çıkmam gerek komşulara gitçez dedi ve gitti. Aylar sonra karşılaştığım bu tavırlardan sonra ben de tavrımı değiştirme kararı aldım. Hemen eski sevgilimi aradım ve şu parçayı seslendirdim. 

Sen ne söylersen söyle canım, ben masaldan anlamıyorum.

Memlekete dönüşüm bu şekilde oldu işte. Biraz heyecan, biraz hüzün, biraz mutluluk, biraz hırs, biraz utku, biraz ihtiras, biraz aşk her şeyden biraz vardı yani. Aşure mübarek.


Canıma aşure çektirttim ya. Gideyim şu meşhur tarihi aşurecide aşure yiyeyim. Hadi bana afiyet olsun. Sizlere güzel bir müzikle veda edeyim. 'Aşure' tadında müzik...