Güzel Anadolu'mun güzel 'valiz'i yani çuvalı
Bir güzel sıkıştırdıktan sonra eşyaları sıra geldi rotamı belirlemeye. Haritayı hemen masama koymaya karar verdim. Masamın üstünün dolu olduğu fark edince kafamı koridor duvarına sürttüm. Çıkan kıvılcımla sigara yaktım. Ama şöyle de bir gerçek var: Ben sigara kullanmıyorum. Bu gerçeği hatırlayınca anladım ki yaktığım şey sigara değil sigara böreğiymiş. Artık yanmış sigara böreğini bizim mahalledeki sahipsiz, barınaksız evcil hayvanın önüne attım.
Bizim mahalledeki sahipsiz barınaksız evcil hayvan
Masamın dolu olmasından ötürü yol haritasını aldım ve mutfak tablasına koydum. Kalem yoktu tablada. Artık olanla idare etmek lazım dedim ve bıçağı aldım. Bıçakla kestim zannetmeyin. Haritamı kesemezdim bu yüzden dolaptan bir domates alıp kestim ve domatesle yol haritamı çizmeye koyuldum. Biliyorsunuz şehirlerarası yolculuğumu otobüsle yapmıyorum. Kamyonumun olduğunu da biliyorsunuz. hobi olarak yapıyorum bu işi bunu da biliyorsunuz. Ve böyle memlekete gideceğimde yük sarıyorum hem boş gitmemiş oluyorum hem de hobimi tam anlamıyla yapmış oluyorum.
Önümde harita... Kamyon ambarlardaydı. Aradım ambardaki Oktay abimi. 'Bugün nerelere yükün var söylesene amca.' dedim. 'Dayı, sen memlekete gidecen sanırım. Ama oralara yükleri hep aldılar. Sana ben Erzurum sarabilirim.' dedi. Düşünmeden 'Tamam, olur.' dedim. Erzurum'daki bizim tanıdık olan ambarı aradım. 'Nerelere yük var amca?' diye sordum. 'Ankara ve Azerbaycan var dayı.' dedi. Ankara'yı seçtim. Ankara'daki tanıdığım ambarları aradım. 'Nerelere yükün var amca?' dedim. 'Bartın var dayı.' dedi. Bu sefer düşündüm. Böyle giderse memlekete ulaşamayacaktım. İkna kabiliyetimi devreye sokma vakti gelmişti. Birkaç dakika içinde Bartın'a gidecek yükü Döşemealtı'na götürmeye ikna ettim. Telefonu kapatınca ben bile şaşırdım yani nasıl bir ikna yeteneğiyse Bartın'a gidecek yükü Döşemealtı'na götürmeye ikna ettim.
Hemen haritada domatesle çizdim güzergahı. 'Biraz' gezme payı da ekledim tabi gideceğim rotalara.
İstanbul - Döşemealtı güzergahım
Ambarlara kadar taksi tutacaktım. Taksi çağırdım. Taksici tam bizim evin önünde tamponu vurdu. 'Canını sıkma sen.' dedim. Yanımda hazırda bulunan nakit 30bin TL'yi verdim adama 'Bu taksiyi de satarsın yenisini alırsın.' dedim. 30bin TL yi çıkarırken düşürdüğüm yaklaşık 697 TL parayı da almadım. Mahalleli alsın. Hayrımız dokunsun.
Şimdi taksisiz kaldık. Aklıma daha önce tanıştığım Oğuz abi aklıma geldi. Adamın sandalı vardı ve bana ne sorunun olursa haber et yetişirim demişti. Bundan âlâ sorun mu var dedim kendimce. Hemen çevirdim numarasını. Dedim ki taksisiz kaldım ambarlara gitmem lazım acil ve hemen ardından kapattım telefonu ki gerçekten acil sansın. Aslında acil de sayılır işim. Herkes bekler, yük beklemez.
Oğuz abim Anadolu yakasında oturuyor orada sandalıyla iş yapıyor. Ama benim için gelmeyi kabul etti. Aşağıda, dışarıda beklerken birkaç dakika sonra gördüğüm görüntü beni mutlu etti ve gözlerimden hatta burun deliklerimden yaş akıttı.
Şimdi taksisiz kaldık. Aklıma daha önce tanıştığım Oğuz abi aklıma geldi. Adamın sandalı vardı ve bana ne sorunun olursa haber et yetişirim demişti. Bundan âlâ sorun mu var dedim kendimce. Hemen çevirdim numarasını. Dedim ki taksisiz kaldım ambarlara gitmem lazım acil ve hemen ardından kapattım telefonu ki gerçekten acil sansın. Aslında acil de sayılır işim. Herkes bekler, yük beklemez.
Oğuz abim Anadolu yakasında oturuyor orada sandalıyla iş yapıyor. Ama benim için gelmeyi kabul etti. Aşağıda, dışarıda beklerken birkaç dakika sonra gördüğüm görüntü beni mutlu etti ve gözlerimden hatta burun deliklerimden yaş akıttı.
Oğuz Abimin fedakarlığı
"Atla çabuk atla!" dedi, ben de hemen atladım sandala. Yalnız "Deh!" demesem daha iyi olabilirdi. Bunlara rağmen beni o trafikte, gerekirse tramvay ve metro yollarından geçerek beni ambarlara götürdü. Geç oldu ama güç olmadı. Bir daha işin olursa aramayı ihmâl etme dedi. "Tamam amca." dedim ve kafa tokuşturduktan sonra kafasını tuttum yanımızdaki duvara vurdum. Çünkü kafa tokuştururken biraz sert vurmuştu kafama. Giderken de ek olarak tekme vurdum. Bu güzel ayrılıktan sonra yük yüklenmiş olan kamyonumun brandasını sarmaya geçtim. Nasıl bir brandaysa ve nasıl gerdiysem artık yandaki kamyonun kasasına da germişim. Hemen yanlışlığı düzelttim.
Yola çıkmadan istetmeyi okşadım sevgiyle. Sonra suyunu, yemeğini verdim. Yola çıktık artık.
Çıktık yine yollara...
Uzun yolculuk geçirdik haliyle. Eve geçtim uzun bir aradan sonra. Evdekiler nasıl karşılayacak bakalım, diye heyecanlıydım. Babamı arayıp kamyonu yük boşaltılması için bıraktım beni alır mısın dedim. "Ayağın yok mu oğlum, yürüsene babanın uşağı mı var? Buraya gel, buraya git ne lan bu?" dedi ve kapattı. Kapatırken biraz küfür etti sanki ama kötü düşünmüyorum. Babamın iyi niyetli olduğuna inanıyorum aksini düşünmek bile istemiyorum. Elimde çuval yürüyerek eve vardım. Zile bastım. "Kim O?" dedi bir ses. Evet annemdi bu. "Bil bakalım kim?" dedim heyecanla. "Sen miydin ya oğlum girerken kapat kapıyı." dedi ve sanırım mutfağa gitti. Eve girdim benim çıkmam gerek komşulara gitçez dedi ve gitti. Aylar sonra karşılaştığım bu tavırlardan sonra ben de tavrımı değiştirme kararı aldım. Hemen eski sevgilimi aradım ve şu parçayı seslendirdim.
Sen ne söylersen söyle canım, ben masaldan anlamıyorum.
Memlekete dönüşüm bu şekilde oldu işte. Biraz heyecan, biraz hüzün, biraz mutluluk, biraz hırs, biraz utku, biraz ihtiras, biraz aşk her şeyden biraz vardı yani. Aşure mübarek.
Canıma aşure çektirttim ya. Gideyim şu meşhur tarihi aşurecide aşure yiyeyim. Hadi bana afiyet olsun. Sizlere güzel bir müzikle veda edeyim. 'Aşure' tadında müzik...





Hiç yorum yok:
Yorum Gönder