Otobüs durağında başıma geldi. Kızı gördüm ve tutuldum. Hangi otobüse binecek acaba aynı otobüsü mü bekliyoruz gibi düşünceler beynimde fink* atıyordu.
fink*
-----> Micheal Fink*
Gelen 500T otobüsüne binmesi beni otobüse doğru sevketti. Ama otobüsün nereye kadar gittiğini görünce geri adım attım.
500T Tuzla-Topkapı
Ya Tuzla'ya gidiyorsa? Dayanabilir miyim? Bu yolu çekebilir miyim? Değer mi buna? Bu soruları sesli sorduğumu fark edip arkama dönünce herkesin bana bakmakta olduğunu gördüm. Hiç bozuntuya vermeden en yakınımdaki dayıya "Çay var mı? Yeni demlenmiş olsun ama." deyip önüme döndüm. Neyse ki beni deli sanmalarını erken önledim.
İlk görüşte aşık olduğum kız için bu kervana katıldım. Akbili basarken şoförle de tanıştım. Uzun süre yüz yüze bakacağız sonuçta. Biraz ileriye doğru gittim tek bacağımı sokacak kadar yere komple girdim. Sağa sola doğru sürtünerek yeri edindim. Artık otobüste bir yerim vardı. Bir vakit sonra teyzelerle, amcalarla muhabbete girdik. Askerlik anıları ile girdik Hatice'nin kulağıyla devam ederken Fatma'nın donundan çıkıverdik. Muhabbetin önünü alamadık. Ama daha yolu yarılayamamıştık bile.
Bu aşk bana ıstırap vermeye başladı. İlk görüşte aşık olduğum kıza doğru sıkışıklıkta ilerledim. Koltukta oturuyordu yanında durdum. Vücudum ona doğru dönüktü ayaktaydım. Yanlış anlamasından korkarak arkamı döndüm. İlk sarsıntıda ilk görüşte aşkımın kafasının kıçıma dokunduğunu hissetmemle birlikte kıçımla ittirdim ilk görüşte aşkımın kafasını. Bu bizim aşkımızın ilk fiziksel temasıydı. Tekrar ona döndüm yüzümü. Fark ettim ki bana karşı boş değildi. Fiziksel temasımız aşk ateşimizi iyice alevlendirdi. Cebimdeki kırık kürdanı çıkardım ve kulağına çaktırmadan dokundurmaya başladım. Kaşıyordu fark etmedi benim olduğumu derken kürdan ilk görüşte aşkımın kulağına kaçtı. Bir çığlıkla yanındaki teyzeye çıkarttırdı kürdanı. Ben ise şoförün yanında soluğu aldım. 1.65 saniyede en arkadan en öne o sıkışıklıkta nasıl geldim ben de bilmiyorum. Şoföre "Çoluk çocuk nasıl? Herkes susadı otobüste az sonra sula şu milleti." deyip otobüsün ön camına kafamı sertçe vurdum. Sonra cebimde buruşuk vaziyette duran zor zamanlar için sakladığım BİM poşetini çıkardım. İçi boş olmasına rağmen içi doluymuşçasına taşımaya başladım.
Olaylar soğuduktan sonra tekrar gittim ilk görüşte aşkımın yanına. Artık yolculuğa dayanamıyordum. Tuzla'ya kadar gidemeyecektim Yanımda stok olarak ne yemek ne de su vardı. Bu yüzden artık bu ıstırap veren aşka son vermeliydim. Ama emin olmak istedim. Hakikaten Tuzla'ya mı gidiyordu? İşaret parmağımla omzuna sanki düğmeye basarmış gibi bastım. Deymi yerindeyse delik açtım omzuna. "Ahh.. hayvan.." diye döndü bana. Soğukkanlılığımı koruyarak "Yolculuk nereye hemşerim?" dedim. "Sanane be hayvan!" cevabını almayaydım iyiydi. Ama çıkarım yaptım. Sanane dediyse kesin Tuzla'da inecek dedim. Çöktüm yanına ilk görüşte aşkımın. "Ben artık dayanamıyorum. Bu aşk bana ıstırap veriyor. Tuzla'ya kadar gidemem. Yanlış anlamanı istemiyorum. Sorun sende değil, bende. Sen daha iyilerine layıksın." deyip elimdeki boş BİM poşetini ilk görüşte aşkımın yeleğinin cebine buruşturarak sıkıştırdım. Cep telefonumu çıkardım ve mp3 player'ından müziği açıp son sese verdim. Apörlörlerini(Hoparlörlerini) avucumla kavradım ki daha çok ses çıksın.
En arkaya kadar yavaş adımlarla ilerleyip 'inmek için düğmeye basın' dedim. Teknik terimler kullanmama rağmen anlayıp bastılar düğmeye. Otobüs durakta durup kapıları açtı. Gözyaşları içinde son kez ilk görüşte aşkımın gözlerine baktım. Otobüsteki herkes bana bakıyordu. Herkes hüzünlü ve gururlu bir şekilde bakıyordu. Onlar da gerçek bir aşkın hikayesine tanık olmuşlardı. İlk görüşte aşkım ise sanki gitme diyordu kaşlarını çatarak. Ama artık sözlerimi geri alamazdım. Yazdığımı yeniden yazamazdım. Bir daha geri dönemezdim.
Otobüsten inip durağın önündeki kaldırım taşlarına oturdum. Kafamı iki elimin arasına aldım, yüzüm yere bakıyordu. Hep o son hali aklıma gelecek, seni özleyeceğim BİM poşetim :(




Hiç yorum yok:
Yorum Gönder